AUTIFACE AUTIFACE
Αρχική Νέα Σχετικά Ειδικοί Κοινότητα Εγκατάσταση εφαρμογής
Σύνδεση Εγγραφή
← Νέα
Γενικά

Τα κορίτσια περιμένουν περισσότερο: Γιατί ο αυτισμός στα κορίτσια διαγιγνώσκεται χρόνια μετά τα αγόρια

28.09.2026 · AUTIFACE
Για δεκαετίες, ο αυτισμός θεωρούνταν «υπόθεση αγοριών». Νέες έρευνες δείχνουν ότι η εικόνα είναι πολύ πιο σύνθετη: τα κορίτσια στο φάσμα υπάρχουν, απλώς διαγιγνώσκονται αργότερα - και μερικές φορές πολύ αργά.

Μια μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε φέτος στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Network Open εξέτασε ιατρικά αρχεία 171.134 ασθενών σε ένα μεγάλο σύστημα υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ 2016 και 2024. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα: τα κορίτσια και οι γυναίκες έλαβαν διάγνωση αυτισμού κατά μέσο όρο 3,4 χρόνια αργότερα από τα αγόρια και τους άνδρες, σε μέση ηλικία 15,7 έναντι 12,3 ετών. Ακόμη και μεταξύ μόνο παιδιών, τα κορίτσια διαγιγνώσκονταν κατά μέσο όρο ενάμιση χρόνο αργότερα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι μετά το 2020 σημειώθηκε απότομη αύξηση των διαγνώσεων στα κορίτσια, ενώ στα αγόρια οι αριθμοί παρέμειναν σταθεροί ή μειώθηκαν.

Μια σουηδική μελέτη που δημοσιεύθηκε στις αρχές του χρόνου στο επιστημονικό περιοδικό BMJ πρόσθεσε μια εκπληκτική οπτική γωνία. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περισσότερα από 2,7 εκατομμύρια άτομα που γεννήθηκαν στη Σουηδία μεταξύ 1985 και 2022, και διαπίστωσαν ότι έως την ηλικία των 20 ετών η πιθανότητα διάγνωσης αυτισμού είναι σχεδόν ίδια για αγόρια και κορίτσια. Η διαφορά έγκειται κυρίως στη χρονική στιγμή: τα αγόρια αναγνωρίζονται στην παιδική ηλικία, ενώ τα κορίτσια «κλείνουν το χάσμα» στην εφηβεία.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ένας από τους λόγους είναι ότι τα διαγνωστικά εργαλεία αναπτύχθηκαν κυρίως βάσει ερευνών σε αγόρια. Ένας άλλος λόγος είναι η «απόκρυψη» (masking): πολλά κορίτσια μαθαίνουν να μιμούνται τις συνομηλίκους τους, εξασκούν εκ των προτέρων τις συνομιλίες και αποστηθίζουν «σενάρια» κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Εξωτερικά φαίνεται να τα καταφέρνουν, αλλά εσωτερικά πληρώνουν το τίμημα της κόπωσης και της υπερφόρτωσης. Και τα ενδιαφέροντά τους συχνά φαίνονται «φυσιολογικά» για την ηλικία τους, οπότε δεν ανάβουν κόκκινα φώτα.

Το πραγματικό κόστος της καθυστερημένης διάγνωσης: τα κορίτσια χάνουν τα χρόνια της έγκαιρης παρέμβασης, όπου θεραπείες επικοινωνίας, εργοθεραπεία και κοινωνικές δεξιότητες μπορούν να κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά. Αντί γι' αυτό, πολλά από αυτά παλεύουν μόνα τους μέχρι την εφηβεία, όταν οι κοινωνικές απαιτήσεις γίνονται πιο περίπλοκες και οι δυσκολίες πλέον δύσκολα κρύβονται.
Τι σημαίνει αυτό για σένα
Ένα κορίτσι που «τα βγάζει πέρα» στον παιδικό σταθμό ή στο σχολείο αλλά καταρρέει μόλις γυρίσει σπίτι, είναι ένα σημάδι που αξίζει προσοχή. Εκρήξεις θυμού, κλάμα ή ανάγκη για απόλυτη ησυχία μετά από μια σχολική μέρα δεν είναι πάντα «απλή κούραση».

Προσέξτε ιδιαίτερα έντονα ενδιαφέροντα, δυσκολία στις μεταβάσεις, ευαισθησία σε θορύβους, υφάσματα ή μυρωδιές, καθώς και την τάση να προσκολλάται σε μία και μόνο φίλη.

Πηγαίνετε σε αξιολόγηση; Πείτε ρητά στους ειδικούς για τη διαφορά μεταξύ της συμπεριφοράς στο σπίτι και της συμπεριφοράς έξω. Ένα κορίτσι που φαίνεται χαλαρό σε μια δομημένη συνάντηση μίας ώρας μπορεί να δυσκολεύεται πολύ στην καθημερινή ζωή.

Υπάρχει ήδη παιδί στο φάσμα στην οικογένεια; Αξίζει να κοιτάξετε με ανοιχτά μάτια και τις αδελφές.

Και αν εσείς οι μαμάδες αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε αυτό το άρθρο, δεν είστε μόνες. Όλο και περισσότερες γυναίκες διαγιγνώσκονται σε μεγαλύτερη ηλικία, και για πολλές από αυτές η διάγνωση φέρνει επιτέλους μια εξήγηση και ανακούφιση.